Eg har lest leserinnlegg til Heidi H. Leite, svar frå Vidar Nesheim og DTs intervju med Henrik Einar Seglem.

Sitter igjen med tankar at det ikkje er bare rampenisseboden som er temaet her, men noko som står uuttalt mellom linjene.

Nesheim skriv i sitt innleg, som eg meiner er eit teikn på det. Han anbefaler Leite å bruke mindre energi på å sjå kva alle andre kan gjere for henne og at hun heller bør tenkje på kva ho kan gjere for andre. Det er etter mi meining noko av det Leite gjer og har prøvd på. Ho starta opp ein fargerik butikk som har vore med å setja Egersund på kartet enda meir og vert med, på sin måte, å laga eit fargerikt innslag i sentrum. Det er for meg viktig at byen har mangfald.

Å varta informert 15 minutt på forhand er ikkje greit synes eg. Det er ikkje eit godt samarbeid.. som Nesheim påstår at det er. Å føle seg "tråkka på" å ta det valet å skrive leserinnlegg, for at kanskje nok er nok, er for meg og eit teikn på at noko ikkje er greit, at samarbeidet ikkje er slik det burde være. Å lese svara og innlegga i etterkant, bekreftar ytterligere for meg at det er noko som skurrar.

Handel i gata er det så og seie dagleg og julebyen kjem kvart år. Årshjul og planar reknar eg med finnes. Dei som leiar anten det er sentrumsforening eller planlegging av julebyen er nok oppegåande folk som ikkje skulle ha vanskar med å vere med å lage godt samarbeid, gje informasjon, respektera og inkludera dei som er berørte i god tid, eller?

Eg tenkjer det er viktig å gjera kvarandre goe. Sentrum treng butikkar som er opne og liv i gatene. Godt samarbeid, respekt for kvarandre og inkludering treng ikkje å vere feil, uavhengig av kven som styrer sentrumforening, julebyen, kva ein heiter og kva for ein butikk ein driv, stor eller liten.

God førjulstid både til næring og kundar i Egersund sentrum. Sentrum varte ikkje det sama med tomme lokalar. Ta vare på kvarandre.